19 Kasim 2019 Salı

Kulluk Şahsiyet Sahibi Birey Olmakla Olur.

20-10-2019 14:51 Güncelleme : 20-10-2019 14:51

Kulluk ya da hizmet etmek kulağa tırmalıyıcı gelmektedir. Zira genç nesil ve batı tipi yaşam tarzı içinde olanlar bunun insanın özgürlüğüne aykırı olup gerici ve ilkel bir ilişki biçimi olduğu üzerinde durur. Fakat burada önemli bir ayrıntı vardır. Rabbe kendisine kölelik veya aşağılanma anlamında kulluğu emretmez. Zira O’nun zaten böyle birşeye ihtiyacı yoktur. Ama o ebrardan olunuz der. Yani iki elimle yarattıklarımın haklarına saygılı olunuz demektedir. Yani o hakları gözeten ve hatta fedakar ve samimi fertler olunuz diyerek işte o zaman kulluk hedefini icra etmiş olursunuz der. Dikkat edilirse, kölelik ve kullukta birisine kul ve köle olmak var iken Rabbani kullukta Rabbe kul olma Rabbin şahsına olan değil, O’nun kullarına karşı yapılan iyilikle vücut bulmaktadır.

Yarışanlar bunun için yarışsınlar. Mutafffifin 26

Yüce Rabbin , evvel ve ahir olan ilkin ve sonranın sahibi olanın gösterdiği bir hedeftir bu.

İlk hedefimiz budur. Bu hedefi bizi yaratan ve her şeyi bilen tarafından gösterilmesi bizim için artık bunun tutturulması gereken bir hedef olduğunu da ortaya koyar.

Rabbin elberr ismi çok cömert ve genişçe veren olması, bize karşılıksız olarak vermesi ve her nefesimizde O’na olan borcumuzun artması bizim ona olan bağlılığımızı arttırmalıdır.

Onun hedef gösterdiği bu şey ebrardan olmaktır. Yani bizi iyilik yapıcı ,geniş bir cömertlik sahibi bireylerden olmamız ve onlarla beraber olma noktasında bulunmamızı istemesidir.

Ebrar, iyilik yapandır. Ama bu samimiyet, ciddiyet ve fedakarlığı ifade eden bir şahsiyet birleşimidir.

Buna göre terbiye edici, üstün ahlaki niteliklerle donanmış bir şahsiyetin oluşumunu hedef göstermektedir.

Buna göre de biz bu şekilde olmalı iken, evlatlarımıza ve çevremize bunu unutturmamalıyız.

O halde öncelikle nefsimize şunu sormamız gerekmektedir?

Benim hayattaki hedefim nedir?

Buna bazılarımız , özellikle hayatta hedefi olmayanlar tuhaf karşılayacaklar iken diğer bazılarımız, çoluk-çocuğu iş sahibi yapmak, evlendirmek, sonra da sakin bir yerde ömrü geçirmek ve bu arada namaz kılıp, hacı olmak olarak cevap verirler.

Ama işin tuhaf olan yanı ise, biz hedeflerimizi bilmiyoruz. Hedeflerimizi bilmediğimiz halde kendimizce Allah’a kulluk etmek için yaratıldık diyoruz.

Ama kulluk etmek nedir? Nasıl kul olunur? Bunun gösterge ve ispatı nasıl olur? Bu hususlarda hiçbir bilgimiz yoktur.

Rabb bu kulluğu ifa etmek üzere bir nitelikten bahsediyor ki, bu nitelik sahibi olan kişi bu hedefi gerçekleştirir?

Kulluk ya da hizmet etmek kulağa tırmalıyıcı gelmektedir. Zira genç nesil ve batı tipi yaşam tarzı içinde olanlar bunun insanın özgürlüğüne aykırı olup gerici ve ilkel bir ilişki biçimi olduğu üzerinde durur.

Fakat burada önemli bir ayrıntı vardır. Rabbe kendisine kölelik veya aşağılanma anlamında kulluğu emretmez.

Zira O’nun zaten böyle birşeye ihtiyacı yoktur.

Ama o ebrardan olunuz der.

Yani iki elimle yarattıklarımın haklarına saygılı olunuz demektedir. Yani o hakları gözeten ve hatta fedakar ve samimi fertler olunuz diyerek işte o zaman kulluk hedefini icra etmiş olursunuz der.

Dikkat edilirse, kölelik ve kullukta birisine kul ve köle olmak var iken Rabbani kullukta Rabbe kul olma Rabbin şahsına olan değil, O’nun kullarına karşı yapılan iyilikle vücut bulmaktadır.

Rabbe kulluk Rabbani bir terbiye içinde Rabbe bir hizmet değil, O’nun yarattıklarının haklarını gözetme şeklinde ortaya çıkmaktadır.

Bu durumda aslında insanın hiç kimseye ne kula ve nede yaratıcıya köle olması söz konusudur.

Yalnızca ebrar olmak kaydı ile.

Çünkü ebrar olan kölelikten kurtulandır.

Sevdiğiniz her ne var ise ondan infak etmedikçe ebrar sahibi olamazsınız? Al-i İmran 92

 Çekici kılınan kendisine sevgi beslenenler ise  şunlardır.

Nefsânî arzulara, (özellikle) kadınlara, oğullara, yığın yığın biriktirilmiş altın ve gümüşe, Paralara, soylu atlara,  otomobillere, nimetlere (Evler,cep telefonları elbise, giyim kuşam), Tarlalara (fabrika, işyeri, nimet ve rızık kazandığınız,hasıl aldığınız yerler) düşkünlük insanlara çekici kılındı. İşte bunlar dünya hayatının geçici menfaatleridir. Al-i İmran 14

İşte bireyin  köleliğinden kurtulması gerekenler bunlar iken diğer taraftan  ebrar olmanın yolu ise şunları yapmaktır.

Allah’a güvenmek, Sonraki günü de Allah ile karşılaşma olarak kabul etmek (Hesap verilebilirlik), melekelerine güvenmek, Birbirleri ile ilişkili parçaları mükemmel bir araya getiren yazıtlara(kitaplarına) kanaat getirerek güvenmek, Büyük haber getirme niteliğinde olanların haberlerine güvenmek, Mal ve meyileri üzerine titrediği halde onlardan verme, Yakına, yetemeyen sakat ,aciz ve ihtiyarlara, evini, çocuklarını geçindirmekte yetersiz olanlara, sahipsizlikten zayıf veya hayata dair acemi olan yetersiz olana, yetime, açlık içinde olana, ömrü yollarda geçmiş, evleri yollar olmuş evsizlere, sokak insanlarına ve çocuklarına, köle yapılan çocuklara, işverenin kölesi haline gelmiş işçiye, işinin kölesi olmuş işverene, bankalara köle olmuş borçlulara, vermektir. Bakara 177

İşte ebrar sadece yüzünü dönmek değil, sadece kendisini oraya ait olarak görmek değil.Ayakları sağlam bir yere basmak üzere iş yapmak, amel etmektir.

Sadece bunlar ile değil,

Salatı ikame ederler  , kötülük ve fuhuştan alıkoyan kaybolmuş ya da unutturulmaya çalışılan ahlaki değerleri  bulur ve onları ayağa kaldırarak, bunları, bunlar ancak eskilerin masallarıdır diyenlere, rağmen devirmeye çalışanlara da karşı durur,

Zekatı verir,   Arınmak için verir. Verdiği ise sadece malı değil, zamanı, enerjisi ve rahatından verir. Başa kakmak ya da riyakarlık için değil. Vermesi gerektiği ve verdiğinin de bunun hakkı olduğunu bildiği için verir.

Ahitlerine vefa gösterir, evlilik ahdine, arkadaşlık ahdine, anne ve baba ahdine, evlat ahdine, akrabalık ahdine, işçi işveren ahdine, Rabbe verilen yalnızca senin terbiyenle terbiye olunacağız ahdine.

Genişlikte ve darlıkta sabırlıdırlar. Genişlik onları azdırmaz, kibirlenmez ve yapmaları gerekenden uzaklaştırmaz,

Darlıkta ise, mevcut halin kendisini yiyip bitirmesine izin vermez. Onurludur. Bu durumda olma itibari ile kimseye boyun eğmez.

İşte ebrar olanlar bunlardır.

Rabbin hayatın hedefi olarak gösterdiği unsur, beşer olmaktan insani olmaktır. Kölelik veya şimdi anlaşılan mana da kulluk değil,

Bireyin nefsi, ailesi, toplumu, canlı ve cansız varlıklar ve Rabbi ile bir hukuk üzere ünsiyet kurması, bu ünsiyeti ise üstün değerler üzere işletmesi gerekir.

İşte Rabbin kulluk olarak nitelediği budur. Bunu ifa eden ebrardır.

Herhalde bu tüm insanlar için kabul edilen evrensel değerlerdir.

En doğruyu bilen Alemlerin Rabbi olan Allah’tır.

YORUMLAR
Henüz Yorum Yok !

ANKET - ARAŞTIRMA