21 Nisan 2018 Cumartesi

Ahirete İman

11-06-2017 21:34 Güncelleme : 11-06-2017 21:34

Ahirete İman

De ki; Ben, yalnızca sizin gibi bir beşerim. (Şu var ki) Bana, İlah’ınızın, sadece tek bir İlah olduğu vahyolunuyor. Artık her kim Rab’bine dönmeyi umuyorsa, salih iş yapsın ve Rab’bine yönelişte hiçbir şeyi O’na ortak koşmasın. Kehf 110

Ahirete İman

Ahiret sonra, başka ve öteki anlamlara gelen bir kavram olarak Allah’a iman ile birlikte çokça anılan bir kavramdır.

Bu kavram dönüş anlamında kullanıldığında da aslında hep o andan sonraki an, o işten sonraki iş, o sözden sonraki söz vs. gibi sonrasının muhakkak olduğunu ifade eder.

İnsan söyler, sarfeder,  yapar  ama bu Allah’a döner.

Şu halde insan istese de istemese de bunların dönüşü Allah’a iken insanın kendi dönüşü de ondan başkasına değildir.

Şu halde zorunlu olarak dönüş ve gidiş ancak Allah’adır.

İnsan bu şekilde bir dönüş içinde iken, onun icbari olan bu konumdan iradi olan bir konumu itibari ile de dönüşünü ona doğru yapmalıdır.

Dönüşün ona olması demek, bir hesap verilebilirliği dolayısı ile sorumluluğu üstlenmeyi gerektirir.

O halde her tür söz, eylem ve tasarrufun sonrası muhakkak ama muhakkak olarak hesap verilebilir olmalıdır.

Çünkü bu Allah’a doğru gitmektedir. Yani ona bizim tarafımızdan yapılan bir sunumumuz olmaktadır.

Bu sunumunda düzgün, anlamlı ve dolu olması onun kabul görmesi için gereklidir. Unutmayalım ki, aldanmayan ya da aldatılamayacak olan bir makama sunum yapmaktayız.

Bu tür bir sunumu hazırlama yeri bu dünya iken, yaşam bu sunumu hazırlama süresidir.

O halde daima ona sunum hazırlama bilinci içinde daima ona dönüş bilinci içinde olmalıyız.

Bunu bizlerden reddeden yoktur. Herkes dönüşü kabul eder. Ama bu dönüş onlarda salih ameli vücuda getirmez.

İşte tam da önemli olan bu noktadır.

Karine ve gösterge budur.

Allah  

De ki; Ben, yalnızca sizin gibi bir beşerim. (Şu var ki) Bana, İlah’ınızın, sadece tek bir İlah olduğu vahyolunuyor. Artık her kim Rab’bine dönmeyi umuyorsa, salih iş yapsın ve Rab’bine yönelişte hiçbir şeyi O’na ortak koşmasın. Kehf 110

Diyerek Rabbe dönecek olmayı bilen kimsenin ne yapması gerektiğini ortaya koymaktadır.

Bu bağlamda insan bir amel ortaya koyar. Ama asıl olan bu amelin ıslah amacına yönelik olup olmamasıdır. İşte bu nokta da ıslah edici, yapıcı, onarıcı, düzeltici işleri sunumuna dürüstçe koyabilenlerden olmak bu dönüş bilincinin yansıması olmaktadır.

Sadece bu da yetmez, bu ıslahın Rabbani olarak ortak koşmaktan beri olmak manasında olarak ıslah amacına uygun olmasından bahsedilmektedir.

Buna göre ıslah ameli ortak koşmadan uzaklaştırıcı, onu engelleyici ve ona karşı korumacı olmayı amaçlamalıdır.

Ortak koşma ise, Allah’ın tek Rabb olarak görmekten uzaklaşma manasındadır. Eğitim ve kültürel faaliyetler ile  adab , ahlak ve gelenekler, görenekler, düşünce ve yaklaşımlarla, niyetlerin,   çabaların ve hedeflerin Rabb’ten başkası ya da başkaları tarafından  belirlenmesi manasına gelir.

Bunlar üzerinde yegane belirleyici Rabb iken bunun yansıması da kişide bir ahlakın ve terbiyenin kaynamasına vesile olur. Böylece o kişi de ıslah, hayata taşar da bu kişi Rabbine dönmeyi kesin olarak ümit edenlerden olur.

Hal bu iken söylediğimiz sözler, yaptığımız işler, Rabbe döneceğine inanan kimselerden olduğumuza şahitlik etmekte midir?

 

YORUMLAR
Henüz Yorum Yok !

ANKET - ARAŞTIRMA